Gramáticas Pāḷi
EN

Kaccāyana-Byākaraṇaṃ · capítulo 6 de 8

§412

Amhe uttamo

Cuando [se emplea o no se emplea] “amha” (yo), [hay] la primera persona.

Texto y traducción

Leer en el capítulo →

412. 437. Amhe uttamo (871)

[Amhe + uttamo = 2 voces]

Amhe payujjamāne pi appayujjamāne pi tulyādhikaraṇe uttamapuriso hoti.

Ahaṃ yajāmi, mayaṃ yajāma.

Appayujjamāne pi: Yajāmi, yajāma.

Tulyādhikaraṇe ti kimatthaṃ? Mayā ijjate Buddho.

Cuando [se emplea o no se emplea] “amha” (yo), [hay] la primera persona.
Tanto cuando se emplea “amha” (yo) con el mismo locus como cuando no se emplea, hay la primera persona.
  1. Ahaṃ yajāmi (yo hago una ofrenda), mayaṃ yajāma (nosotros hacemos una ofrenda).

También cuando no se emplea:

  1. Yajāmi ([yo] hago una ofrenda), yajāma ([nosotros] hacemos una ofrenda).

¿Con qué fin se dice “tulyādhikaraṇe” (que tiene el mismo locus)? Para impedir la operación de esta regla cuando no hay el mismo locus, como en el ejemplo siguiente: Mayā ijjate Buddho (el Buddha es honrado por mí).

Sin las notas al pie: están en la tarjeta del capítulo.

Borradores

Preguntar sobre §412

La pregunta se hace desde el análisis según Visuddhāyuṃ (borrador): responde con la fila de este sutta y las fuentes del proyecto. Es para estudiantes inscritos y pide iniciar sesión.

Preguntar sobre §412 →

Edición del texto en pāḷi y traducción al español por Bhikkhu Nandisena. Este material puede ser reproducido para uso personal y distribuido de forma gratuita. Copyright © 2026 Instituto de Estudios Buddhistas Hispano (IEBH). Publicado bajo licencia CC BY-NC-ND 4.0 · DOI 10.5281/zenodo.21948010.